 |
| Moore - 3 figures |
Ik heb de indruk gekregen dat in de drie figuren van de fotoreproductie worden weergegeven 2 mannen en 1 vrouw, wie de brons de betiteling 3 figures heeft gegeven vertelt het verhaal niet maar Moore zal ongetwijfeld zijn motieven en voorstelling niet openbaar hebben willen maken. Ik heb het brons nooit in werkelijkheid gezien, ik ken het alleen van deze reproductie die ik verkreeg ter gelegenheid van de verjaardag 2011 van wijlen mijn tante Peggy Guggenheim, het spijt mij voor de lezer maar tantetje heeft ook op andere wijze indruk weten te maken, ik ben haar daar zeer dankbaar voor en of zij erg mooi was wens ik te bevestigen. Hoogstwaarschijnlijk wil mijn nadruk op juist dit brons mij en het lezerspubliek iets vertellen waar wij nog geen weet van hadden en anders geeft het Guggenheim Museum wel een kort bericht, voor het overige heeft tante Peggy ons een mooie rozentuin nagelaten in de New York Botanical Garden waar zij, heb ik achteraf bemerkt, nog heel veel geld en moeite voor heeft moeten spenderen maar tante kende mij al voordat alles was begonnen waar ik doorgaans mee bezig ben en een dergelijke levensverzekering laat je niet zomaar lopen, Peggy heeft van mij gehouden en tot het laatst een werk van mijn hand bij haar bed gehouden. Peggy had wel hele zware schoenen toen zij op mijn zolder étage verscheen en de vier trappen naar omhoog had overwonnen maar zij vond dat erg belangrijk in 1977 en haar boodschap laat zich niet in enkele woorden vertellen, ik zal daar ook nooit in concreto of detail over spreken, wij kenden elkaar reeds in Venetië waar ik haar ontmoette op de Piazza San Marco in 1971. Het is beslist fijn vrienden en familie te hebben buiten je normale kring van naamgenoten en persoonlijk toegevoegden om, tante Peggy was overigens niet "lief" te noemen, als zij lief werd moest je een beetje uitkijken met haar of zij wilde dieper kennis nemen van 'het werk'.
Ik vraag van de lezer enige aandacht voor Peggy Guggenheim die op haar eentje grote gebieden van de 20e eeuwse kunst heeft gesteund, verzameld en onderhouden, wanneer U er andere gedachten over haar op na houdt dan ik dan denkt U maar: 'een merkwaardige vrouw maar wél bijzonder', voor wie dat wensen is een uitstapje naar NYC Bronx natuurlijk zeer wenselijk.
Met dit bericht wens ik deze belogue af te sluiten maar indien er een retraite wordt verlangd dan kan ik daarop terugkomen, de Bronx is niet bedoeld als het Beloofde Land.
 |
| Bob Dyllan - gouache |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten