Ik heb de indruk gekregen dat in de drie figuren van de fotoreproductie worden weergegeven 2 mannen en 1 vrouw, wie de brons de betiteling 3 figures heeft gegeven vertelt het verhaal niet maar Moore zal ongetwijfeld zijn motieven en voorstelling niet openbaar hebben willen maken. Ik heb het brons nooit in werkelijkheid gezien, ik ken het alleen van deze reproductie die ik verkreeg ter gelegenheid van de verjaardag 2011 van wijlen mijn tante Peggy Guggenheim, het spijt mij voor de lezer maar tantetje heeft ook op andere wijze indruk weten te maken, ik ben haar daar zeer dankbaar voor en of zij erg mooi was wens ik te bevestigen. Hoogstwaarschijnlijk wil mijn nadruk op juist dit brons mij en het lezerspubliek iets vertellen waar wij nog geen weet van hadden en anders geeft het Guggenheim Museum wel een kort bericht, voor het overige heeft tante Peggy ons een mooie rozentuin nagelaten in de New York Botanical Garden waar zij, heb ik achteraf bemerkt, nog heel veel geld en moeite voor heeft moeten spenderen maar tante kende mij al voordat alles was begonnen waar ik doorgaans mee bezig ben en een dergelijke levensverzekering laat je niet zomaar lopen, Peggy heeft van mij gehouden en tot het laatst een werk van mijn hand bij haar bed gehouden. Peggy had wel hele zware schoenen toen zij op mijn zolder étage verscheen en de vier trappen naar omhoog had overwonnen maar zij vond dat erg belangrijk in 1977 en haar boodschap laat zich niet in enkele woorden vertellen, ik zal daar ook nooit in concreto of detail over spreken, wij kenden elkaar reeds in Venetië waar ik haar ontmoette op de Piazza San Marco in 1971. Het is beslist fijn vrienden en familie te hebben buiten je normale kring van naamgenoten en persoonlijk toegevoegden om, tante Peggy was overigens niet "lief" te noemen, als zij lief werd moest je een beetje uitkijken met haar of zij wilde dieper kennis nemen van 'het werk'.
Ik vraag van de lezer enige aandacht voor Peggy Guggenheim die op haar eentje grote gebieden van de 20e eeuwse kunst heeft gesteund, verzameld en onderhouden, wanneer U er andere gedachten over haar op na houdt dan ik dan denkt U maar: 'een merkwaardige vrouw maar wél bijzonder', voor wie dat wensen is een uitstapje naar NYC Bronx natuurlijk zeer wenselijk.
Met dit bericht wens ik deze belogue af te sluiten maar indien er een retraite wordt verlangd dan kan ik daarop terugkomen, de Bronx is niet bedoeld als het Beloofde Land.
Waarom nu precies door mij hier neergezet wordt deze foto van voorjaarsuien, spring onions heb ik van de verkoop site, dat weet ik niet precies maar iedereen weet dat je van uien schillen tranen in je ogen kunt krijgen en dat lukt mij persoonlijk zeer maar dan ook zeer zelden, eigenlijk nooit, misschien dat er een lezer is die overvallen wordt door de opstijgende uiendampen en gaat janken, ik ben het niet. Echte traantjes zijn het uiteraard niet maar tóch. Overigens kunnen mensen om diverse redenen huilen gaan, ik heb het dikwijls gewild maar niet gedaan en alleen mijn kaken vertelden mij dat ik en andere weg voor mijn emoties kende, ik kan mij slechts herinneren dat de herkenning van ons land als eenheid mij alweer jaren geleden tot tranens toe heeft bewogen en dat deze emotionaliteit geheel van mijzelf was en met verdriet niets te maken had. Maar toen was mijn leeftijd nog onder de dertig jaren en wist ik in het geheel niet wat er voor positie van mij bijkans geëist zou gaan worden op latere leeftijd, reden waarom ik op het ogenblik nergens aan wil voldoen, en soms ben ik nog wel eens ontroerd door religieuze berichten of herkenningen waaronder het beleven te mijnent van het nieuwe land aan de horizon, ik bedoel Israel, waarvan ik zoveel steun ontving maar waarvan de autoriteiten mij meermalen hebben menen te moeten nemen tenminste met een korrel zout.
Het prettige van religie is dat zondaars worden opgevangen en niet geoordeeld door de massa die alvast een voorproefje wil nemen op een inferno dat nooit komen zal, en vanuit deze gezichtshoek meen ik te hebben begrepen dat partiëel, althans mijn levensgeschiedenis eveneens beschouwd kan worden als een antwoord op de Holocaust, een van de punten die niet dikwijls zichtbaar zijn geweest in mijn bemerken en bestaan maar waar ik uiteraard zeer gevoelig voor ben.
Indien men een antwoord is voor een hele eeuw van verkeerde politieke en militaire provocaties dan gaat men als vanzelf op zoek naar diegenen die daarvan zich wanen de erfgenamen te zijn en dus menen te kunnen doorgaan in de oude ossentrails, en voor het overige zoekt men zich zijn brein en omgeving af naar alternatieve beschouwingen voor die eeuw vol geweld welke de 20e is geweest.
Morning mood on the lake Constance (Photo credit: Wikipedia)
modes modestes
In mijn jonge jaren blonk ik in het gezin waarin ik opgroeide uit vanwege een ochtendhumeur dat ik bij mijzelf niet erg goed herkende, mijn moeder en mijn zusters vertelden mij ervan dat ik daaraan leed. Tegenwoordig ben ik het meer van mijzelf gewend, elke morgen doet het zich even voor en regelmatig mag het lezerspubliek ervan meegenieten, wie er gevoelig voor is neemt er wat van mee. Het lijden duurt nooit erg lang en het is niet onmogelijk dat ik dit als karaktertrek mijn gehele leven met mij heb meegedragen in verschillende vormen zonder dat ik er mijzelf erg van bewust was. Dikwijls is er om gelachen.
Op de Universiteit heb ik les gehad van een hooggeleerde professor die een heel boek had geschreven over gapen. Mogelijk is er tegenwoordig een hooggeleerde eer die een artikel wil publiceren over het verschijnsel ochtendhumeur. Het geval wil, ik sta eveneens zo objectief mogelijk tegenover mijn zieleroerselen als menig arts of verpleegster (dat is zo bijzonder aan dhr.....), dat men het verschijnsel niet altijd geheel in de hand kan houden en er soms onverwachts de meest verschrikkelijke situaties kunnen ontstaan. Het verschijnsel ochtendhumeur betekent namelijk dat de persoon die dat vertoont grote moeite heeft zich los te maken uit zijn droomwereld en over te gaan tot de wereld van de gewone mensen die wakende de dag doorbrengen. Daarom kan het zich op de meest betreurenswaardige momenten soms zeer sterk laten gelden, en bij tijd en wijle ook optreden later op de dag. Een doorgaande droom daarin delen alle mensen, er zijn ook mensen die altijd wel een onderstroom beleven aan dromerige gedachten en daartoe behoor ik.
//ter vergoelijking en verkoeling voeg ik er een diapositieven flux bij die laat zien dat het evenaren tussen droom en werkelijkheid ook kan voorkomen bij het varen op een rivier, merkwaardig genoeg treedt het minder dikwijls op zee in, en mogelijk hebben alle luchtreizigers er ook wel eens mee te maken gehad: bij het invoeren van de slideshow was mij niet duidelijk waar deze over gaat+++++++
//* eveneens in de botanische en arboretische wetenschappen kent men het verschijnsel van de norse reactie na een grondige bestudering van een natuurlijk fenomeen, een plant, bloem of boom. Het is alsof het objêt d'interêt ons meeneemt in een andere wereld dan die van elke dag, die van de supermarkt, van de benzinepomp, van de snelweg, van de postzegel of de sigaret, en er zijn mogelijk nog andere droominhouden toe te voegen voor de meer ontwikkelde lezer of lezeres//
fotootjes: op Flickr.com/ mr. Clement Burton / web try-out
in Facebook we can provide for: provideocracy and/or gigimetrocine /wij weten niet beter dan dat onze bezigheden bestemd zijn voor de openbaarheid c.q. het openbare leven//trots zijn op wie je bent en wat je kunt is iets anders dan ijdel te zijn of narcistisch, hetgeen in kringen van de ggz-etters niet erg goed bekend is//
Het wordt alweer herfst, zo'n typisch jaargetijde waar veel mensen geen raad mee weten, men zegt: de blaadjes vallen van de bomen. Heeft iemand er wel eens over nagedacht hoelang de blaadjes al van de bomen vallen in hoeveel herfsten, dat ze in de bossen vrijwel nooit worden weggeveegd of weggehaald, dat er dus jaar op jaar een zacht nieuw tapijt wordt gelegd onder al die prachtige bomen en dat er langzaamaan een verhoging komt van de grond waarin die bomen staan en dat dat toch niet opvalt? Er moeten reusachtige krachten in de natuur bestaan waar wij mensen nog maar nauwelijks weet van hebben. De natuur beschouwt de verkleuring van de bladeren als een vergaan van het chlorophyl dat ons als groen voorkomt naar een versterving daarvan die ons doorgaans voorkomt als roodbruin.
Naar aanleiding van de titel van dit bericht wil ik in eerste instantie aangeven, dat wie met een roodfilter gaat werken in de fotografie doorgaans wonderlijke effecten in de foto's aantreft die niet altijd voorspelbaar zijn.
In politieke zin is het zo, dat indien heraldisch de kleur rood niet had bestaan de mensheid zou zijn aangewezen op de bekende grijze gehaktbal als gezamelijke kleur voor welke logo ook. Het is derhalve waanzin indien een staatshoofd of regeringsleider o.i.d. bevreesd is voor de kleur rood en dat openbaar maakt ook, zeker indien deze kleur één der drie kleuren van de vlag is.
In veel landen in de Westerse wereld vormt de kleur rood een gelijke kleur in de nationale vlag, dat geldt voor Nederland, Frankrijk, Engeland, de VS en meer landen//waar de heraldische betekenis van de kleur rood op berust is mij niet in onmiddelijke zin bekend, ik hanteer mijn eigen begrip van deze kleur welke ik doorgaans verbind met de vlag en het wapen van het Hertogdom Bourgondië en in een enigszins gefonceerder schakering met la Reine Maria de France, en verder heb ik zo mijn eigen palet interpretatie//
Piet Mondrian - compositie met rood - (1939)
In het werk van Rembrandt van Rijn komt men minder dikwijls een fel rood tegen dan doorgaans wordt aangenomen, in het werk van de schilder Jan Lievens is er een fel rood, en ook de schilder Jan Steen heeft zijn eigen schakering op het palet. Dat was in de tijd dat de schilder nog zelf zijn verf bereidde.
Bij Vincent van Gogh treffen wij rood in verschillende schakeringen aan, hij gebruikte het in diverse periodes soms ook als mengkleur, maar hij vermeed zoveel mogelijk het bekende magenta en wilde liever, zeker na zijn periode in Parijs, een heldere en felle schakering van de kleur, mogelijk is daarover meer te vinden in zijn "Brieven aan Theo".
Voor Piet Mondriaan was de kleur rood natuurlijk een der drie of vier basisgegevens waaromheen hij een hele theorie heeft gebouwd.
(reclame/kunstafdruk)
hieronder volgt:
leuke video, feitelijk niet te beschouwen als reclame, over een vakantie in Bourgondië, het kan het gehele jaar door mooi zijn aan de Côte d'Or, wat het betreft het Canal de Bourgondie, in deze kan ons land zeer veel betekenen in waterbouwkundige zin en eventueel reeds afgeschreven betalingen voor de aanleg van het ooit zo geprezen Canal de Dijon rembourseren, ik denk dat l'Étât de France mij na lezing van dit bericht tot de heiligen der kerk wil laten canoniseren maar gelukkig is onze biechtvader in de nabijheid om e.e.a. recht te laten zetten// geniet van de video en laat U niet weerhouden van een mooie reis, het is een dagreis maar de moeite waard en er is altijd wel plaats maar faire le camping valt er af te raden vanwege de vele wilde vossen en roofvogels die door het bourgondische land zwerven//
Voor de douarière Soudy Bouter moet je altijd een beetje oppassen hoor, voor wie ze nu feitelijk werkt weet ik niet maar niets helpt, ze stond me al op te wachten na de afspraken die met psychiater Blanchart waren gemaakt en tijdens het onderhoud met deze zot kreeg ik melady Bouter in "onze gezamelijke nek", wat er met ons land gaat gebeuren wanneer de plannen van het trio/quartet doorgaan dat weet alleen ikzelf en niemand anders maar veel soeps is het niet, ik beveel aan mevrouw Bouter voorlopig te plaatsen in een gewone cel wegens samenspanning en poging tot beïnvloeding van het Openbaar Ministerie en voor het overige in haar gezicht te vertellen dat ze een een ouwe lelijke vrouw is die een aardig centje aan haar goede zorgen voor die arme Clement heeft overgehouden, mevrouw Bouter (spreek uit: boetee) is gewoon haar patiënten sociaal onevenwichtig te ontslaan en voor het overige een toekomst aan te bieden in het vage circuit van de misdaad, de heer Blanchart stelde zichzelf voor als 'forenzisch psychiater" , helaas weet de goede man niet wat dat inhoudt//
...En dan heeft de Clef nog wel als motief uit de collectie het Openbaar Ministerie te ontlasten van de stroom aan rechtszaken en andere wetenswaardigheden, ik ben daarmee helaas nog niet verder gekomen, afgeleid als ik werd van mijn werk door zekere mevroij die zich meester heeft gemaakt van al mijn wachtwoorden en vervolgens een conflict heeft gefokt met haar zoontje die koning is geworden en niet beter is verteld dan dat de heer Buur zijn vijand is, ik heb niet anders gedaan nu al gedurende 1 1/2 jaar (v.a. 30 april 2013) dan zorgen dat de koning niet in het gekkenhuis terecht is gekomen dat zijn lieve moeder zo vriendelijk was geweest voor ons in elkaar te zetten//
awel zulle, die spruitjeslucht, zit daar soms méér in?
Hetgeen al jaren heeft gesluimerd en gewroet komt er vroeg of laat bij iedereen uit, soms geschiedt dat bij een volk als geheel.
Terwijl ik nu de grille, het patroon, van het belogue samenstel kan iedereen bij zichzelf te rade gaan waar zijn woede zit/schuil gaat.
Persoonlijk heb ik een gedegen oordeel inzake psychotherapeutische mogelijkheden en onmogelijkheden en ik wil niet iedereen in Nederland en masse naar de psycholoog of psychiater verwijzen. In ons land doen wij zulke dingen gewoonlijk op een wat elegantere en soepeler wijze dan in andere landen.
Als garantie wil ik aangeven dat U niet bang behoeft te worden van Uw plotselinge uitbarsting/ ongein/ ochtendhumeur etc. , het hoort er allemaal bij en vroeger noemde je zoiets dat je bang bent van jezelf maar bij mijn weten komt zoiets zelden of nooit voor. Als U gaat roepen dat U iemand de keel wilt afsnijden zult U dat in de werkelijkheid die altijd komende is nimmer doen, dat is een ding dat zeker is en niemand zal hiervan willen zeggen: geen gezeik.
nog een aardigheidje dan om die sluimerende woede eens op te kalefateren, een video van 17 minuten met mooie piano muziek, ik moet nog even nakijken of de brouillon werkt/
zeg, die idee van "een pergola'n", is daar nog wat mee gedaan?
Het is toch naar telkens bevlogen te zijn door een soort engel in je nek wanneer je denkt met jezelf alleen te zijn en zelfstandig bezig bent je plan te trekken? En het is toch niet leuk als je aan het winkelen bent bij een supermarkt en je wordt door een soort 'geest' aangezet tot diefstal? Het is toch ook niet leuk wanneer je in je bed ligt en iemand lijkt je te dwingen van je balkon af te springen?
Het is nog minder leuk wanneer je ontdekt hebt wie dat is en dat je als een stuk huisraad bent overgedaan aan de volgende principaal.
Oranje boven, dat wel, maar voor het ogenblik en vanuit een intuïtief gegeven politieke wijsheid wil ik gaarne dat dat Oranje boven nog maar even zo hoog mogelijk blijft!
Kunnen ze zich bewust worden van wat ze hebben aangericht en dat er iemand in ons land is die daar in alle rust mee om weet te gaan.
Beste mensen, het is niet anders, voorlopig zult U het met Clef/Clem/Clement, uitvoeterend kunstenaar bij Studio Clem Bur in ATELIER OP 5 moeten doen, wat vorsten en vorstinnen gaarne wensen dat moeten ze dan maar zelf klaar weten te spelen.
Tippy: zoek op Beatrix van Vlaanderen op Wikipedia/
/het commentaar actueel luidt: dat is brutaal
voor de aardigheid, een diapositieven show van 8 minuten over Koningsdag 2014 in Graft-de Rijp om de woede in te laten wegstromen, tekst en muziek, en ik zal nakijken of de brouillon werkt +++++++/ik mag zo gaarne terugdenken aan mijn middagbezoek aan het plaatsje Graft, het bezoek aan het dorp de Rijp met haar mooie museum, en de tentoonstelling van etsen of tekeningen, dat weet ik niet meer, van Goya die toen in dat kleine museum gehouden werd, de verschrikkingen van de burgeroorlog ging dat over, eerst dus deze youtube diapo show +++++++++++++
